Ploy Lumthong

Nothing.., is certain.

2011-11-01T07:27:00.003+01:00

ไม่มีอะไรแน่นอนเลย...ฉันเคยกลัวคำนี้

แต่มันก็ทำให้รู้ได้ว่า ไม่มีความเศร้าหรือสิ่งเลวร้ายใดๆ จะคงอยู่ตลอดไปเช่นกัน

หลายๆอย่างที่ฉันพยายามให้มันคงอยู่ หรืออยากให้มันดีขึ้น..

แต่ลืมข้อเท็จจริงไปที่ว่า เราไม่สามารถเปลี่ยนใครได้

และบางครั้ง การบังคับตัวเองก็ไม่ง่ายเลยด้วยซ้ำ

เราทำได้แค่ "ทำตัวเราให้ดีที่สุด"

ไม่มีใครเกิดมาเพื่อตอบสนองความต้องการของฉัน

และตัวฉันเองก็เช่นกัน..

ฉันทำได้ แค่เป็นตัวของฉันเอง

Come on, I am only 26. There are so many things that I can do!

And I am going to paint my life, as bright and beautiful colors that I can imagine it could be. :)

Growing Up

2011-10-14T07:55:00.002+02:00

"การเติบโต" มันอยู่ที่ตรงนี้เอง

เร็วๆนี้ ฉันเพิ่งเข้าใจ เหตุผลที่รอยยิ้ม และตาสดใสของฉันเริ่มหายไป

คงเป็นเพราะ ได้เข้ามาอยู่ในโลกของผู้ใหญ่

โลกนี้ ไม่ได้เกี่ยวกับตัวของ "ฉัน" คนเดียว อีกต่อไป

ระหว่างที่เดินทางตามความฝัน

เป็นไปไม่ได้ที่จะเพิกเฉยคนรอบข้าง

หรือหากทำแบบนั้น.. ฉันคงจะเป็นคนที่ใช้ไม่ได้

พอออกจากงานบริษัทมาทำงานส่วนตัว

ฉันก็ได้เห็น "คนอื่น" นอกจาก "ตัวของฉัน"

เมื่อ 24 ชม. เป็นเวลาของฉันเต็มๆ

ฉันจะแบ่งไปทำอะไรก็ได้ จะจัดอย่างไรก็ดี

เมื่อป้า และ พี่สาวของฉันป่วยลง

ฉันมีเวลามากขึ้น เพื่อจะแบ่งเบาภาระครอบครัว ดูแลเต็มความสามารถ

มันยากที่จะต้องเห็นความเจ็บปวด ของคนรัก

และในขณะเดียวกัน ก็ต้องตั้งสติให้มั่น ให้เดินก้าวหน้าต่อไป

พยายามเป็นคนที่นิ่งขึ้น..

แต่ฉัน จะไม่มีทาง ลืมความสนุก และความฝัน เด็ดขาด

ฉันจะต้องทำมันให้สำเร็จให้ได้

มันเป็นความท้าทาย

เพราะสิ่งที่จะเกิดขึ้น เป็นสิ่งที่เราเท่านั้นลงแรงเข้าไป

เพราะมันจะเดินไปพร้อมๆกับที่ฉันเดิน มันจะโตพร้อมๆกับที่ฉันโตขึ้น

Stay Focused.

Why The Money Will Follow If You Do What You Love.

2011-08-17T10:48:00.002+02:00

Do what you love and the money will follow. It’s a piece of advice that has more than its' share of skeptics.

And it’s really easy to see why. It sounds like a very general statement, non applicable in the real world and very assuming in a way, which makes it a pretty easy target for criticism and sarcasm.

The truth is, it’s an incomplete statement and it requires further analysis before we can really make some kind sense of it so let’s delve right in and see what it really means.

If you love doing something, you will naturally become good at it simply because you love doing it and you spend time doing it, more so than the average person. Repetition inevitably leads to improvement. And it’s not like you do the same thing over and over again. You learn each time you do it and get better and better. And if doing what you love incorporates your natural talents, you’re likely to becomegreat at it. Either way, you become better than the average person not only in terms of skill, but in a variety of areas related to what you love to do – knowledge, experience, intuition, contacts made, etc., that you gather along the way.

You start to differentiate yourself from the pack and stand out and that’s when you really begin to put yourself on the path of making money from doing what you love to do.

Second, if you love doing something, you have that natural fuel that goes along with it. It’s easy to hurdle the obstacles, to put in that extra effort, to go that extra mile when you love what you do simply because you love doing it. That passion fuels your perseverance as Steve Job points out.

“A lot of people come up to me and say “I want to be an entrepreneur”. And I go “Oh that’s great, what’s your idea?” And they say “I don’t have one yet”. And I say “I think you should go get a job as a busboy or something until you find something you’re really passionate about because it’s a lot of work.” I’m convinced that about half of what separates the successful entrepreneurs from the non successful ones is your perseverance. It is so hard. You put so much of your life into this thing. There are such rough moments in time that I think most people give up. I don’t blame them. It’s really tough and it consumes your life….It’s pretty much an eighteen hour day job, seven days a week for a while. Unless you have a lot of passion about this, you’re not going to survive. You’re going to give it up. So you’ve got to have an idea, or a problem, or a wrong that you want right that you’re passionate about, otherwise you’re not going to the perseverance to stick it through. I think that’s half the battle right there.” Steve Jobs

So we have above average skills and a natural fuel that helps us go the distance when we consistently do what we love to do.

That’s sounds great and all but here’s where the big stone wall comes into play that the critics always point out.

“Not everyone can make money doing what they love to do.

Just because you love doing something, doesn’t mean you can make money from it.”

My thoughts on that statement are that I think it’s also a pretty general statement that sounds very assuming as well.

The thing is that when people say that money doesn’t follow if you do what you love, it’s usually that the notion of what they love doing is self serving.

In other words, it just benefits themselves. Not other people.

You have to start figuring out how doing what you love to do can serve other people.

It might not become all that apparent at first, but stay with it for a while and the answer will come to you.

For example, young kids these days love to play video games but say that there’s no way then can make money from it and that’s mainly due to lack of experience on their part. They don’t really see the big picture like adults do.

If you love to play video games and you’re very good at it, you can become a professional gamer and play in tournaments for huge cash prizes or help consult the companies that make the games or even just break into the gaming industry from the bottom and work your way up to the job you really want, whether it’s actually coming up with the concept of the games, graphics, marketing, selling, etc. The possibilities are there. You just need to take a step back and look at the bigger picture to see it.

It’s hard to give examples of how people can make money doing what they love to do simply because everyone likes doing different things.

I remember one story of someone who loved traveling and didn’t see a way of making money from it until he opened his own traveling agency for people who wanted to travel like him through Europe on a small budget.

I even read a story of a person who loved making sand castles and made a living out of that while traveling the world, making sculptures for huge events on the beach.

Now the big question on everyone’s mind is probably, if you can make money doing what you love to do – how much money can you make?

Obviously it will differ depending on everyone’s circumstances – how much in demand their skill is, how skillful the person is, how much effort they put in to market their products/services, etc. It’s really hard to say.

But let’s consider the low end of the spectrum.

Let’s say you don’t really make the big bucks. But you make enough for the basics and then maybe a very tiny bit for comfort and savings. And you’re happy with the work you’re doing. When Sunday evening comes around, you can’t wait for Monday to start. There’s not as much stress as before. You feel like you’re doing what you’re supposed to be doing. You feel like you’re in harmony with yourself.

It doesn’t sound all that bad compared to the opposite – working in a high paying job you really hate that brings along with it a ton of stress and problems and disharmony that spills over into other areas of your life.

More often than not, you will start making more and more money doing what you love to do simply because you get good at what you do and when you get good at what you do and help people in the process and others begin to see it, they will want to pay you to help them too.

You’ve effectively created a gap in value that can only be filled by you and people will pay for you to fill it.

And once you get a taste of how it’s like doing work you love and getting paid for it, you won’t want to do anything else so you will find a way to financially make it work.

Do what you love to do. Get good at it. Get great at doing it. Learn all you can about it. Put in the extra effort. Figure out how you can serve others with it. Then do it.

And then the money will start to come.

And then, it’ll just feel like all you’re doing is having fun.

from source : briankim.net

Don't waste your time.

2011-08-17T10:38:00.005+02:00

Don't waste life in doubts and fears; spend yourself on the work before you, well assured that the right performance of this hour's duties will be the best preparation for the hours and ages that will follow it.” Ralph Waldo Emerson quotes

And don't waste your time

Don’t waste time. Life is too short for that.

That’s right. Now, or never.

“
Too many times we stand aside and let the waters slip away, till what we put off till tomorrow has now become today. so don't you sit upon the shoreline and say you're satisfied. Choose to chance the rapids and dare to dance the tide.” Ralph Waldo Emerson quotes

“You had better live your best and act your best and think your best today; for today is the the sure preparation for tomorrow and all the other tomorrows that follow.” Harriet Martineau quotes

กรรไกร กับ คัตเตอร์

2010-01-06T09:06:00.002+01:00

วันนี้ต้องใช้คัตเตอร์ แต่ให้เพื่อนยืมไปเมื่อวาน เลยหยิบกรรไกรมาใช้แทนเลยได้ข้อคิดใหม่ๆ

อยากใช้ "คัตเตอร์" เพราะมันตัดได้ตรงกว่า เพราะคิดว่ามันเหมาะกับงานชิ้นนี้
แต่ว่า "กรรไกร" ก็ตัดได้เหมือนกัน แค่ใช้เวลามากกว่า และกลับคิดไปเองว่างานจะไม่เนี๊ยบ

งานที่ออกมาก็เรียบ สะอาด ผลที่ออกมาได้เหมือนกัน...
เพียงแต่ไม่ต้องเสียเวลานั่งรอ "คัตเตอร์"

บางที สิ่งที่ชีวิตหยิบยื่นให้ อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ แต่ก็ใช่ว่ามันจะใช้ไม่ได้ :))

คุยกับตัวเอง

2010-01-03T14:54:00.003+01:00

เบื่อกับการถามคำถามตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่ามานั่งทำอะไรอยู่ที่นี่

คำตอบมันก็เห็นชัดๆอยู่แล้ว...

อีก 6 เดือนเอง ก็จะเรียนจบแล้ว ก็ต้องอดทนเรียนให้จบสิ

ที่ผ่านมาไม่เคยมานั่งตั้งคำถามเหล่านี้เลย ทำไมพักหลังๆนี่ ยิ่งเวลาผ่านไป รู้สึกเหมือนอะไรขาดหายไปบางอย่าง หรืออาจจะเป็นเพราะรู้ว่าอยากจะไปอยู่ที่ไหน แต่ตอนนี้ยังไปไม่ได้ หรืออาจจะเป็นเพราะพร้อมและกระหายที่จะทำอะไรหลายๆอย่าง แต่ตอนนี้ก็ยังทำไม่ได้

ไม่อยากเป็นคนใจร้อน เพราะทุกเวลามันก็มีอะไรดีๆของชีวิตให้เรียนรู้

แต่ทุกครั้งที่เกิดความรู้สึกนี้ขึ้นมา ก็ต้องเปิดเพลงฟัง อ่านหนังสือ ไปออกกำลังกาย ทำให้หัวโล่งไม่ฟุ้งซ่าน ปีสุดท้ายนี้คงเป็นบทเรียนของการเรียนรู้จักคำว่า

"อดทน"

ปี 2553 กับสิ่งที่อยากจะเปลี่ยน

2009-12-31T13:14:00.005+01:00

ปีใหม่ปีนี้...

1. อยากเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคน"ใจเย็น"มากขึ้น

2. อยากมี"สติ"พอที่จะมองคนที่เจตนา ไม่ได้มองที่การกระทำหรือคำพูด

3. เลิกนิสัยเป็นคนเก็บรายละเอียดเกินความจำเป็น

4. มีความ"อดทน"ในทุกเรื่องมากกว่านี้!

5. ต้อง"ตอบแทน"ผู้มีพระคุณ ด้วยการเรียนให้จบ และได้ปริญญา

6. "เต็มที่"กับทุกงานมากกว่านี้

7. ยึดมั่นอยู่ในสิ่งที่ถูกต้อง "คิดดี พูดดี ทำดี" - > ประโยคสั้นๆ แต่ทำไม่ง่ายเลย

words on my wall

2009-12-20T18:19:00.010+01:00

ทุกๆวันที่ตื่นขึ้นมาลืมตาเริ่มวันใหม่ หรือทุกๆครั้งที่ล้มตัวลงนอน เราทำโปสเตอร์ง่ายๆเพื่อให้คำพูดเหล่านี้ได้ซึมซับมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต :)

รอคอย...

2009-12-17T14:27:00.004+01:00

ใช้เวลาสองเดือนกว่าสำหรับทำหนึ่งในโปรเจคเรียนจบ (พร้อมกับวิชาอื่นๆ) ในที่สุดก็ออกมาเป็นรูปเป็นร่าง ได้เป็นงานออกมาทั้งหมด 15 แผ่นขนาด A1

มีเวลา 20 นาทีสำหรับพรีเซนต์ เราเป็นคนมีปัญหาด้านการพรีเซนต์ ไม่ว่าจะภาษาไหนๆก็พูดเร็วเกินไปตลอด คิดว่าจุดนี้คือจุดสำคัญที่สุดที่ต้องเรียนรู้ก่อนเรียนจบ จะมีประโยชน์อะไรถ้างานออกมาดี แต่ขายงานไม่เป็น.... ดังนั้นตั้งแต่เปิดเทอมมา เมื่อมี "โอกาส" ให้ได้พรีเซนต์อะไรเมื่อได้ ก็จะพยายามเตรียมตัวพูดหน้ากระจกทุกครั้ง .... ผ่านมา 3 งานแล้วก็ยังพูดเร็วไปอยู่ดี เลยคิดว่าตัวเองต้องปรับอะไรซักอย่าง การท่องจำมันไม่น่าจะดี แต่มันก็ยากที่จะให้พรีเซนต์งานเป็นภาษาฝรั่งเศส ถึงจะพยายามพูดจาให้สวยงามแค่ไหน ก็ลืมคำศัพท์ไปซะทุกที ก็เลยเปลี่ยนสไตล์ กะว่าจะพูดพื้นๆนี่แหละ แต่ขอให้มีระบบและเข้าใจก็พอ

ขณะนี้กำลังรอเข้าห้องคณะกรรมการมา 5 ชม.แล้ว ไม่มีอะไรทำนอกจากท่อง แต่รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังเครียด เลยเข้าไปอ่านบทความของ ดร.กุลเดช สินธวณรงค์ ที่เขียนไว้ว่า “… คุณจำไว้ งานชิ้นนี้น่ะเป็นของคุณ ไม่มีใครรู้จักงานชิ้นนี้ดีเท่าคุณ และเหตุผลที่ทุกคนต้องมานั่งมารอฟังคุณ เพราะอยากรู้เรื่องราวของงานดีๆอีกชิ้นหนึ่ง อยากรู้ว่าคุณทำงานดีๆชิ้นนี้สำเร็จได้อย่างไร เพราะฉะนั้น หน้าที่ของคุณที่ไม่กี่นาทีต่อจากนี้ คือแค่เล่าเรื่องราวดีๆเรื่องนี้ของคุณให้ทุกคนฟังด้วยความภูมิใจ”

...เลยวางโพยลง แล้วกะว่าจะเข้าไปเล่าเรื่องราวสนุกๆให้คณะกรรมการฟังนีั่แหละ เกือบลืมที่จะแนะนำถึงความสนุกที่ได้ทำโปรเจคนี้ไปเลย

ขอบคุณมากค่ะพี่โป้ :))

สำหรับผู้ที่สนใจมาเรียนต่อด้าน creative art ที่ปารีส

2009-12-15T19:57:00.001+01:00

คิดว่าควรจะถ่ายทอดต่อในฐานะเด็กปีสามใกล้จบ ตามประสาเด็กรักสถาบัน ^^

สำหรับคนที่สนใจมาเรียนปริญญาตรีที่ปารีสในมหาลัยรัฐบาล (Mairie de Paris) www.epsaa.fr

มหาลัยที่เราเรียนอยู่ชื่อ EPSAA ค่าเรียนปีละ 440 ยูโร (โดยที่ทางรัฐบาลจ่ายให้ในแต่ละปี คนละ 8.000 ยูโร) มีหลักสูตรเรียนเตรียมด้านศิลปะ 1 ปี (prepartation school) เพื่อเตรียมสอบเข้าปี1

และมีด้านกราฟฟิค (creative art, concept) หลักสูตร 3 ปี (หรือจะมาสอบเข้าปี 1 โดยตรงก็ได้) มหาลัยเราไม่จำกัดอายุ หรือสัญชาติ ขอให้มีเบสิกดีด้านวาดรูป และพูดภาษาเป็นนิดหน่อยก็โอเค :)

สำหรับผู้ที่สนใจ วันที่ 12 - 13 มีนาคม 2010 จะมีนิทรรศการเปิดมหาลัยให้เข้าชมผลงานนักศึกษา ที่ปารีส (ลองหาวีซ่าท่องเที่ยวมาดูก็ได้นะคะ) รับนักศึกษาปีละ 35 คน (สำรอง 15คน และมักจะเข้ารอบ 3-5 คน) แนะนำว่าตั้งแต่ปีใหม่ควรจะเริ่มทำ personal project เพื่อพร้อมจะส่งในปลายเดือนเมษายน (ประกาศผลปลายเดือนพฤษภาคม)

วิธีการเข้าสอบมี 3 ด่านด้วยกัน
1. ส่งผลงานขนาด format raisin (65 x 50 cm) ใช้เทคนิควาดหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น drawing, painting, photography จำนวน 20 ชิ้น รวมถึงสมุดสเก็ตช์ต่างๆ (ไม่จำกัด) เพื่อแสดงลักษณะความเป็นตัวของตนเองให้มากที่สุด

2. เมื่อผ่านรอบแรก จะมีจดหมายให้มาสอบ วาดภาพ และ ตอบคำถามประวัติศาสตร์ศิลป์ (เขียนภาษาฝรั่งเศส) 1 วัน //ไม่ต้องห่วง เราก็ผ่านมาได้งูๆปลาๆในข้อเขียน งานวาดภาพเป็นหลัก :D//

3. เมื่อผ่านด่านปฎิบัติ ด่านสุดท้ายจะมีจดหมายให้มาพรีเซนต์ personal project กับคณะกรรมการ 5 คน ซึ่งคุณจะทำงานอะไรก็ได้ เน้นคอนเซปต์ ความแปลก ความมุ่งมั่นทุ่มเท และความสนุกในงานให้คณะกรรมการเห็น (ของเรา พรีเซนต์เสื้อผ้าสองด้าน และเสื้อผ้าเรืองแสง)

มหาลัยของเราเรียนแบบ professional เหมือนทำงานจริง เน้นด้านวาดรูปมาก ปี 1 จนปีสุดท้ายจะมีคาบวาดรูปเสมอจนกว่าจะหาลายเส้นตัวเองเจอ และข้อดีก็คือคุณจะทำงานได้หลากหลายประเภทไม่ว่าจะเป็น graphic design, product design, printing, multimedia, illustration, photography, web design เน้น concept เป็นหลัก

ปี 1 เรียนอย่างเดียว ! (ดูนิทรรศการที่ museum บ่อยมาก)
ปี 2 ทัศนศึกษา ยุโรป (1ประเทศ) 1 อาทิตย์ ฟรี ทางรัฐบาลออกให้ // เที่ยวร่อนเรือลม 1 วัน // ฝึกงาน 4 เดือน
ปี 3 ตะบันทำโปรเจคเพื่อเรียนจบ ไม่ได้ไปไหน
* มีงาน prom ทุกปี (เราเป็นคนเริ่มในฐานะประธานนักเรียนเก่า และ หวังว่ารุ่นน้องจะจัดมันต่อไปเมื่อเราเรียนจบ :)

หากต้องการรายละเอียดเพิ่มเติม ถามได้เสมอค่ะ และฝาก post ต่อให้กับคนที่สนใจด้วยนะคะ
ขอให้ทุกๆคนโชคดี
พลอย ลุมทอง :)

ZYAX

2009-12-14T01:34:00.000+01:00

"มันเริ่มจากนิตยสารทำมือเล็กๆ
กับความตั้งใจที่อยากจะให้นักเรียนทั่วประเทศได้รู้จักกัน..."

สมัยอยู่ม.ต้น เคยเอาพิมพิ์ดีดมานั่งพิมพิ์เรื่องราวของคนในห้องว่าใครทำอะไรบ้างแล้วซีรอกซ์ให้เพื่อนทั้งห้องอ่านเพื่อความสนุก พิมพิ์ผิดหลายครั้งต้องใช้ลิขวิดลบ พอม.ปลายอยากทำอะไรให้ใหญ่ขึ้น เลยชวนเพื่อนหลายรร.มาทำนิตยสารทำมือเพราะอยากให้
นักเรียนวัยเดียวกันรู้จักกันมากขึ้นในสมัยที่ยังไม่มี hi5 หรือ facebook ทำสนุกๆ ได้พิมพิ์ 1,000 เล่ม สองครั้ง เดินและวิ่งหาสปอนเซอร์เหนื่อยแทบแย่ โดดเรียนเป็นว่าเล่นเพื่อไปถ่ายรูป ตอนนั้นเป็นครั้งแรกที่ได้จับ photoshop กับ pagemaker เพราะอยากทำ layout ให้ออกมาดูดี เพิ่งเคยไปโรงพิมพิ์ครั้งแรก เรื่อง CYMK หรือ RGB, Typo หรือการจัดหน้ากระดาษก็ไม่รู้อะไร ก๊อบจากหนังสือ Glamour เอา (โชคดีแล้วที่ทำตอนนั้นโดยไม่ตั้งคำถามให้วุ่นวาย) นิตยสาร "ZYAX" นี้ ชื่อแปลกๆ แต่ก็อุตส่าห์ได้รางวัลจาก SCBS Young Star Investor ในปี 2003

ตอนออกขายนิตยสาร ต้องเร่ว่อนไปทั่วรร. บังคับคนในทีมให้ขายกันเองให้หมด มีแจกฟรีบ้าง แน่นอนว่าในหน้าหนังสือนั้นต้องมีหน้าสมัครสมาชิก และวันนั้นเมื่อ 8 ปีก่อน เราได้รับใบสมัครสมาชิกหนึ่งใบพร้อมธนาณัติจากคนๆหนึ่งซึ่งมันทำให้หัวใจพองโตเหลือเกิน เมื่อขึ้นม.6 และต้องเตรียมเอ็นท์จึงไม่มีเวลาได้สานต่อนิตยสารอันนี้เลยส่งธนาณัตินั้นกลับไปพร้อมจดหมายขอบคุณ

จาก 8 ปีก่อนจนมาถึงวันนี้ฝันอยากจะเป็นหลายอย่าง แต่ชีวิตมันเปี่ยมไปด้วยความฝันและจุดหมาย หากวันนี้ไม่มีความฝันหรือเส้นทางที่อยากไป คงไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว อยากแชร์ให้คนรอบข้างได้สนุก และมีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำ ผ่านทาง internet ที่ที่สามารถรับรู้ข่าวสารได้อย่างรวดเร็วจากทั่วมุมโลกไม่ว่าจะอยู่ไหน เวลาได้จดหมาย หรือ comment จากผู้ติดตามผลงานทำให้เรามีความสุขมาก วันนี้เข้าไปดู blog หลังจากไม่ได้เข้าไปเช็คนานก็ได้พบข้อความอันหนึ่ง

" 500 ปีที่แล้วคนทั้งโลกยังคิดว่าโลก เป็นเหมือนแผ่นแบนราบ ก่อนกาลิเลโอ จะบอกว่าโลกนี้ มันกลม ถึงจะไม่ค่อยมีคนเชื่อกาลิเลโอนัก เหมือนกับเรื่องนี้ เรื่องที่เริ่มต้นด้วยกระดาษแผ่นเล็กกับหมึกอีกไม่กี่หยดที่สร้างรอยยิ้มให้กับผมได้ ย้อนไปไม่ถึง 500 ปีที่แล้ว เอาซัก 8 ปีก็พอสมัยที่ผมกับเพื่อนยังอยู่ในดินแดนแห่งการล่า ฝันพวกเราอยากทำหนังสือทำมือของพวกเราเอง และพวกเราก็ทำมัน แม้ว่ามันจะไม่ใช่สิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกแต่มันคือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดในไดอารี่ของเราแต่ละคน ที่มันได้ลงไปอยู่บน A day เล่ม 36 ปกเบ๊คแฮม หลังจากนั้นความฝันของเราก็เริ่มจืดจางไปเพราะ อายุที่เพิ่มขึ้น โลกแห่งความจริงเหมือนกับการที่เราจะตื่นจากความฝัน ชัดขึ้นทุกวัน จนหนังสือเล่มหนึ่ง ตกมาสู่มือผม หนังสือทำมือเล่มเล็กๆๆที่มีสาวน้อยหน้าชะแล้มมา เสนอขายให้ ทำให้ผมได้มีจดหมายถึงบก. น้องพลอย ลุมทอง เด็กสาวคนหนึ่งที่ไล่ล่าความฝันไม่ต่างจากเงาของผมสมัยก่อน ความสดใสและนั่นทำให้เสียงหัวเราะเล็กในใจผมตื่นขึ้นมาอีกครั้ง วันนี้ 2 กันยายน 52 เวลาตี 2.26 นาที หลังจากที่ผมโดนเลย์ออฟออกจากงานพร้อมเงินก้อนโต ผมนั่งเก็บของอันรกรุงรังในห้องเพื่อที่จะให้มันกว้างขึ้น ความฝันของผมแท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่ ผลงานจากการทำงานในชีวิตจริงแม้จะโดดเด่นกว่าคนอื่นอยู่มากมาย แต่เรื่องของสังคมแบบชนชั้น และการเมืองก็ทำให้เราแสดงความสามารถออกมาไม่ได้ คืนนี้หัวใจผมยิ้มและผองโตขึ้นอีกครั้ง เพราะกระดาษแผ่นเล็กกับหมึกอีกไม่กี่หยดอันนั้น จากสาวน้อยผู้วิ่งตามหาฝันของเธอ ผมลองเอาอีเมล และชื่อของเธอหาใน google และอยากบอกเธอว่า เธอเจ๋งวะ ด้วยหัวใจเดียวกัน พี่ก็ก้าวเดินทีละเล็กจนอีกนิดก็จะถึงฝันแล้ว ฝันที่จะไปเป่า Saxophone ที่หอบิ๊กเบน ที่อังกฤษหลังจากเฝ้าเรียนมาแปดเดือนกับหนึ่งเพลงที่คิดไว้ พรุ่งนี้ผมนัดกับสถานทูต ขอให้ผ่านไปได้ทีเถอะ ท้ายสุดนี้ฝากรอยน้ำหมึกและรอยยิ้มจากลายเซ็นต์นี้กลับมาให้น้องพลอย พี่เชื่อว่า พลอยเห็นบทความนี้แล้วคงอมยิ้มอยุ่เล็กๆๆ"
http://kumakuro.multiply.com/journal/item/2/2

ขอบคุณมากค่ะ คุณ โอม :)

แหวนหมั้นเพชร

2009-03-07T13:33:00.008+01:00

ไม่มีคำอื่น...นอกจาก

กรี๊ดดดด!!!

อย่าเพิ่งงง! คือว่าตอนนี้เราได้รับเกียรติให้ออกแบบแหวนหมั้นเพชรของคู่รักคู่หนึ่ง (คุณนก และคุณสก็อตที่อเมริกา) ขอใช้คำว่า "ได้รับเกียรติ" เลย เพราะว่าเราว่ามันคือของที่สำคัญมากสำหรับคู่รัก และถ้าเราไม่ดีจริง เค้าก็คงไม่ให้โอกาสนี้กับเรา มันเยี่ยมไปเลยที่จะได้ออกแบบแหวนหมั้นเพชร งานของเราจะถูกทำขึ้นจริง แล้วก็จะมีคนใส่เข้างานที่สำคัญของชีวิต ....มันเป็นความรู้สึกที่เยี่ยมมาก!!!

ตลกดีตั้งแต่ทำโลโก้เป็นเพชร งานสามมิติก็ทำเพชร วันก่อนก็คิดๆว่าน่าจะทำอะไรที่เกี่ยวกับ...เพชร และตอนนี้กฎแห่งแรงดึงดูดก็ได้ทำงานแล้ว เรากำลังจะได้ทำแหวนหมั้นเพชรจริงๆ ^^

ไว้จะมาอัพเดทใหม่ค่ะ ตอนนี้ขอตัวไปศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับเพชรหนึ่งกะรัตก่อน อิอิ :D

(ตีหนึ่งของวันเดียวกัน) ร่างงานเสร็จแล้ว!! ^^ Happy!

http://p1oy.over-blog.com

ความฝันปี 2009

2009-03-04T23:20:00.010+01:00

หนังสือส่วนใหญ่ แนะนำให้ตั้งเป้าหมายชีวิตไว้ล่วงหน้าถึง 5 ปี

เราวางแผนไว้แล้วว่าจะทำอะไร แต่ที่แน่ๆปีนี้ก็ตั้งเป้าหมายที่ละเอียดยิบกว่าไว้มากมาย

หนึ่งในนั้นก็คือ การออกนิทรรศการกับเพื่อนๆที่เรียนด้วยกัน...

และข้อนี้กำลังจะเป็นจริงแล้ว!!!

Galerie La Sensitive ที่เคยทำงานให้เวลาตกแต่งร้าน อนุมัติให้เราและเพื่อนๆที่เรียนด้วยกันแสดงผลงานในพื้นที่ร้านเป็นเวลา 1 เดือนเต็ม ผลงานที่วางขาย 40% ต้องให้กับทางร้าน พวกเราไม่สนใจเรื่องเงิน เพียงขอให้ได้โอกาสแสดงผลงานก็ดีมากแล้ว นอกจากนั้นทางร้านจะส่งจดหมายเชิญแขกมาชมงานซึ่งรวมถึงคนเขียนบทความในนิตยสารดังอย่าง Marie Claire France และเจ้าของร้านต่างๆทั่วปารีส เยี่ยมไปเลย!!

โชคดีจริงๆที่เคยทำงานให้กับคนที่นี่เลยได้โอกาสนี้มา เพื่อนๆทุกคนดีใจมากกับเรื่องนี้

ซึ่งมันทำให้เราดีใจไปด้วยหลายเท่า...การก้าวไปข้างหน้าโดยพาคนอื่นไปด้วยนี่เป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆ^^

กลุ่มของเรามีทั้งหมด 8คน ตั้งชื่อว่า 8SCAPE (escape) และจะออกงานนิทรรศการเดือนพฤษภาคมที่จะถึงนี้ด้วยธีมหลัก "La cuisine" (ห้องครัว) มีเรื่องสนุกๆให้ทำอีกเพียบ! :D

ไว้จะมาอัพเดทอีกทีนะคะ

ปล. รูปข้างบนคือโต๊ะทำงานในอพาร์ทเม้นต์ที่ปารีส บนโต๊ะมีของกองอยู่ทุกวัน ทำงานกับคอมส่วนใหญ่ และผนังก็เต็มไปด้วยข้อความเตือนใจกับรูปภาพเพื่อนๆและครอบครัว ^^

"ความฝัน"

2009-03-01T00:31:00.010+01:00

ดูเหมือนเป็นคำลอยๆ ที่ฟังดูจับต้องไม่ได้....

ตั้งแต่เด็กๆ ฝันอยากเป็นคนวาดการ์ตูน WaltDisney

โตขึ้นมาหน่อย ฝันอยากให้แม่เปลี่ยนแผงร้านที่จตุจักรเป็นซุปเปอร์มาร์เกต

พอเริ่มเข้ามัธยม คำว่า "ความฝัน" ไม่เคยมีอยู่ในหัว

ทำอะไรก็ได้ สนุกไปวันๆ คำว่า "สอบ" สำคัญกว่า

ต้องคิดว่าจะเข้าม.ปลายแผนกไหน ภาคอะไร

ต้องคำนวนว่าสอบวิชาไหน เท่าไหร่จึงจะเข้าคณะที่อยากได้

...แล้วเราอยากเข้าคณะอะไร จบมาอยากหางานอะไรทำ?

เงินเดือนดีมั้ย แล้วตัวงานล่ะหรูหรือเปล่า?

ความฝันค่อยๆกลายเป็นสิ่งที่เลือนลาง....

ตอนนี้พอคนเราพูดถึงความฝัน บางคนกลับหัวเราะ

บางคนถามกลับว่า "แล้วมันหากินได้มั้ย"

แล้วบางคนอยู่ไปตามทำนองจังหวะของชีวิต...

วันนี้เราเริ่มกลับมามีจุดยืนของตัวเองซึ่งเป็นคนที่มี"ความฝัน"

ฝันอยากเป็น...ดีไซน์เนอร์ระดับโลก! (ว้าว)

เพราะหากไร้มันแล้ว ชีวิตของเราก็ผ่านไปวันๆ ไร้เป้าหมาย

สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของเรา คือได้พบปะ พูดคุย กับผู้ที่มีความฝันเหมือนกัน

ถึงแม้เป้าหมายจะแตกต่าง แต่ว่าเราก็พูดภาษาเดียวกัน

และคือเพื่อนที่เราจะรักษาไว้เท่าชีวิต

ระหว่างหนทางไปถึงฝันคุณได้พบกับเรื่องหลากหลายรูปแบบยากจะเดาได้

อ่านข้อความเราจบแล้ว...

ลองคิดดูมั้ยว่า ความฝันของคุณ....... คืออะไร?

บทความแรก

2009-02-14T21:50:00.006+01:00

สวัสดีค่ะ เราชื่อ พลอย ลุมทอง ชื่อเล่นชื่อ เซ่ อายุ 23 ปี

เคยเรียนอยู่ที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจนกระทั่งขึ้นปีที่ 2 มีลูกค้าเก่าของแม่ชวนไปเที่ยวและดูงานใน Film festival ที่กรุง Avignon ในฝรั่งเศส เลยตัดสินใจดร็อบเรียนไว้ และสุดท้ายก็ได้ลาออกเพื่อมาเรียนต่อที่ปารีส เริ่มจากการเรียนภาษาและทำงานไปด้วยเพราะไม่เคยเรียนภาษาฝรั่งเศส (เคยเรียนสมัยม.ปลายได้หนึ่งปี และไม่มีอะไรอยู่ในหัวเลยนอกจากคำว่า บงชู้) เรียนได้สี่เดือนกว่าก็สอบเข้ามหาลัยรัฐบาล เริ่มจากการเรียนเตรียม 1 ปี (Classe préparatoire) แล้วจึงสอบเข้าเรียนชั้นปีที่หนึ่ง

ขณะนี้กำลังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย EPSAA กรุงปารีส สาขาวิชากราฟฟิคดีไซน์ ชั้นปีที่ 2 (สามารถเข้าไปดูผลงานได้ที่ http://p1oy.over-blog.com) ตอนนี้กำลังไล่ตามความฝันค่ะ อยากเป็นดีไซนเนอร์คนไทยที่นำเอาชื่อเสียงมาให้กับประเทศ ^^

เริ่มเขียนบล็อกอันนี้ หลักๆแล้วไว้ระบาย (ม่ายช่าย!) เอาไว้แบ่งปันประสบการณ์ ความคิด เรื่องต่างๆให้กับเพื่อนๆ และครอบครัว นอกเหนือจากนั้นแล้วยังหวังว่าจะได้รู้จักผู้คนที่มีความฝันเพิ่มเติม เพื่อที่จะได้แบ่งปันความคิดดีๆ เรื่องราวใหม่ๆให้แก่กันและกัน

โลกนี้กลมมากๆ รู้จักกันไว้ไม่เสียหลายนะคะ ;)